Akanishi Maya

วันนี้ ไม่มีอะไรมาก นอกจากเรื่องนี้!!!

ยี่สิบหก บรรจบครบ อีกปีหนา

อิอ้วนจ๋า ชั้นรักแก มาเสมอ

ขอให้แก เป็นแก แบบนี้ไป

จะชาติไหน ชั้นก๊รัก รักแต่แก

ขอให้แก มีความสุข สุขสุดสุด

ไปผับตุ๊ด ผับเกย์ เฮนักหนา (555+ ล้อเล่นนะจิน)

มันดีกว่า ไอ้แอลเอจะบ้าตาย

อยู่ที่ปุ่น กับคัตตุน นั่นแหละดี

ความสุขนี้ หาไม่ได้ จากที่ไหน

คาเมะจัง  อุเอ้จัง ออกน่ารัก

หรือจะรัก กะพี่คิ ก็ไม่ว่า

อีกจุนโนะ ยูอิจิ ก็ฮาฮา

แกยิ้มมา น่ารักซะ จะตายไป (จิงๆนะ ยิ้มเยอะๆนะจิน)

สุดท้ายนี้ ทุกทุกสิ่ง ที่ทำไป

ไม่ใช่ใคร ก็เพื่อแก หมูของชั้น

ถ่ายอันอัน ดันไว้หนวด ก็รับได้

ไปแอลเอ กางเกงย้วย แว่นตาดำ

ก็รับได้ ขากลับมา แย่กว่าเดิม

ก็รับได้ ที่ทำไป ก็เพราะรัก

ชั้นรักแก...

 HappY BirtH DaY  อคานิชิ คุง

กลอนบทนี้ก็คงสื่อทุกสิ่งทุกอย่างในใจชั้นไม่ได้หรอกนะ

แต่ว่าขนาดเวลาคาบภาษาไทยชั้นยังหลับ

อาจไม่เพราะ ไม่ซึ้งอย่างที่คนอื่นแต่ง

แต่ชั้นก็แต่งด้วยใจนะจ๊ะ จิน

ขอให้รู้ไว้นะว่าไม่ว่าแกจะเป็นอะไร ทำอะไร 

ชั้นก็จะคอยชื่นชมยินดีกับแก

ชั้นจะคอยเชื่อแก เพราะแกเคยบอกว่าแกไม่โกหก

ชั้นเชื่อ...

วันเกิดปีที่26 บอกลาเบญจเพสซะนะ

โตขึ้นทุกวันเลยนะ

ความคิดก็โตขึ้น ร่างกายก็โตขึ้น (บวม??)

ความสามารถก็โตขึ้นด้วย 

สู้ๆนะจินคุง

 สุดท้ายแระ ^______________^

ชั้นรักแก จะรักจนกว่าแกจะรักชั้น

และเมื่อถึงตอนนั้น ชั้นก็จะรักแก เหมือนกัน

*****ตลอดไป*****

-------------------------------------------------------------------------------------------------

จบการอวยพร อิหมูไปเรียบร้อย

มาถึงชั้นบ้างล่ะ

เนื่องจากวันนี้เป็นวันเกิดมัน

maya & suna

ก็ไปเริ่งร่า ฉลองวันเกิดให้มันกัน

ที่ Bangkok Lotus Hotel

ณ. สุขุมวิท33 

เริ่มจากนัดกันที่บีทีเอส จตุจักร

แล้วก็ไปลงสถานีพร้อมพงษ์

เดินย้อมขึ้นไปอีก3ซอย 

มีงงบ้าง หลงบ้าง ตามระเบียบ

แล้วก็เจอจนได้ ^O^// เย้ๆ

มาถึงก็งง นั่งไหนดีฟะ ขอมุมๆได้มั้ย??

จากนั้นก็ไปเลิกเค้กมาเป็นเค้กเปิดงาน

จากนั้นก็กินไปเรื่อยๆ

เค้ก---ทาร์ต---ไอติม---พาย---ผลไม้

น้ำเปล่า ชานม โกโก้ ชาคาโมมาย (ของสึนะมัน)

อะไรอีกนะ จำไม่ได้เเระ จำแต่ว่า มันอิ่ม

กินเข้าไป จนอิ่มมากกกกกกกกกกกกก

กินไม่ไหวแล้วจ้า

ไปถึงเที่ยงกว่าๆ ออกมาตอน4โมงเย็น 

อิ่มจนเลื้อย เลื้อยจนปวดฉิ่งฉ่อง 

 แล้วก็กลับบ้าน

ระหว่างทาง ผ่านจตุจัก

เลยทำของที่ระลึกมาด้วย

เป็นที่ห้อยโทรศัพท์ 

ทำมาสองอัน ของจินกะคาเมะ

สึนะก็เอามั้ง ทำสองอัน ของเพื่อนกะอราชิ

แล้วก็กลับบ้าน ถึงบ้าน ทุ่มนึง(รถติดอะไรนักหนา??)

พอถึงบ้านโทไปหาสึนะ มันเพิ่งขึ้นรถ ติดอยู่จตุจักร

T^^T เมื่อยมากค่ะ แต่สุขใจ ^_^//

จบการเดินทางของวันนี้ เพียงเท่านี้ค่ะ

**^_________^**